Lara, genellikle karanlikta oturmayi tercih ederdi.. disardan gelen ay isigi ewde hafif bir aydinlik yapiyordu zaten.. isigi acmak ona cok korkutucu geliyordu.. gunes battiktan aksam olduktan sonra isiklari hic acmazdi.. isiklar acik olursa eger, bulundugu oda giderek buyurdu gozunde.. we kendini odanin icinde kucucuk gorurdu.. bu da onun yalniz hissetmesine yol acardi..



Birden pencerenin onunden kalkti we iceri mutfaga dogru ilerledi.. karni acikmisti, midesi gurulduyordu adeta.. buzdolabinin kapisini acip, dunden kalma makarnayi aldi..



tabagina biraz koyup, yanina birkac bisey ekleyip, meywe suyunu da alip tawan arasina cikti.. orasini cok guwenli we rahat buluyordu.. kendi dunyasini yaratmisti orda.. kullanilmayan ya da eskilerden kalan esyalar we bahceye bakan ufak bi penceresi wardi.. duwar kenarindaki minderlerden birine egilip oturdu..



yemek yerken kulagina hos bir melodi takildi.. uzaklardan geliyor gibiydi ama yine de anlasilirdi.. hicbir zaman bu muzigin nerden geldigini merak etmedi cunku huzur werici bi tondaydi.. tabagindakileri bitirip kenara koydu.. eskiden kalma bir oyuncak bebegi wardi burda.. minderin yanindan, yerden eline aldi.. uzun uzun bakti.. ne guzel gunleri olmustu.. kuzeni Maya ile oynadiklari oyunlar geldi aklina.. arka bahcedeki kucuk kulubeye gider, anne babasinin yatak odasindan aldiklari siyah-beyaz eski resimlere bakar we gulerlerdi..



kuzeni cok matrak biriydi, surekli gulen, ordan oraya kosturan, herseyi merak eden birisiydi.. Lara ise kuzeninin aksine sakin we ailesini kizdirmayi sewmeyen biriydi.. Cunku babasi eski bir asker olmasindan dolayi sert mizacliydi, annesi ise emekli ogretmendi, surekli dogru we yanlisi anlatmaya calisir, Larayi bir ogrenci gibi gorurdu..

Kafasini ani bir hareketle tawan arasindaki koseye cewirdi Lara.. Az onceki hayaller yerini korkuya birakmisti.. Kosede eski sandigin kapagi hareket ediyordu sanki..O sandigin orda olmadigina yemin edebilirdi.. biri ya da birsey kapagi acmaya calisiyordu simdi.. yerinden firlayip, pencerenin kenarina dogru bir hamle yapti..



.
.
.

Ayni anda bi elma agacinda..

.
.
.

Vini ucarak hizla Moninin pesinden gidiyordu.. Moni yapraklarin arasindan yukari dogru ucarak 3.daldan sola dondu ve buyuk bir yapragin altina saklandi.. Nefes nefese kalmisti..



Vini, hircin bi sekilde etrafta ucarak Moniyi ariyordu.. diger Pufimoylar dikkatle Viniyi izliyorlardi.. Cunku Moni senlik icin hazirlanan pastayi yemis we ortaligi batirmisti.. Vini biraz sakinlesip soylene soylene caresiz geri dondu..



Pufimoylar elma agacinin yukseklerinde, dallardan asagi dogru sarkan elmalarda yasayan sihirli orman perileriydi.. Haftada bir farkli bir agacta, Pufi koyunde senlik yaparlardi.. tum gece dans eder, sarki soyler, pasta yer, eglenirlerdi..



Yan yana sira sira onlarca elma agaci wardi.. Her birinin basinda bilge Pufibof wardi.. Tum sihirleri o bilir, ogretir, onun bilgeligi pufimoylara onderlik ederdi..

Moni, ablasi Vininin gittigini gorunce saklandigi yerden cikip, kucuk gole dogru ucmaya basladi..



.
.
.